POPPENKAST OP DE DAM
 
Home

 Poppenkast op de Dam

Organisatie Nieuws Links

 
 

 

  Nieuwsbericht - Maandag 21 maart 2016  
Nummer 1
 
 
 



Het staartje van seizoen 2015
Wim Kerkhove

Er moest nog veel meer aangeleverd en verwerkt worden dan aanvankelijk verwacht. Door eindejaarsdrukte ging dat niet meer lukken in 2015. We beginnen dit Nieuwsbericht nu dan ook met verslagen en foto's van het vorige seizoen. Verhalen over de winterperiode en de opening van het Jan Klaassen Museum houdt u van ons te goed.

Poppenspeler Egon Adel over de laatste maanden van seizoen 2015

131024-Links-FredSt

Zondag 23 augustus - Rathayatra festival

Elk jaar is er een zondag in augustus dat de Hare Krishna een groot feest vieren op de Dam, het Rathayatra festival. Ook dit jaar is er weer een gemoedelijke stemming als de Dam langzaam vol loopt met veel oranje en geel en grote praalwagens. Er is altijd een aparte sfeer op de Dam tijdens het festival, met de rustige muziek en het gratis eten dat wordt uitgedeeld. Er komen ook altijd heel veel kindjes van de Hare Krishna bij de poppenkast kijken. Het zijn uitzonderlijke enthousiastelingen.

Een paar Hare Krishna zijn goeie vrienden die ik nog ken van de peuterspeelzaal waar onze kinderen samen heen gingen. Hun kinderen heb ik helemaal zien opgroeien en ze zijn ook altijd gek geweest op poppenkast. Van hen had ik begrepen dat de verhalen van het Hindoeisme al jaren  allemaal in poppenkastvorm te zien zijn op tv en dat dit mateloos populair is.

Ik vraag het eens na bij de experts die voor de kast zitten en ja hoor, alle kinderen zijn gek op de poppenkastverhalen. Ze kennen het Hindoeïsme eigenlijk vooral door poppenkast! Dit moet ik natuurlijk zelf ook eens zien en we leven in een wonderlijke tijd waarin zo’n beetje alle informatie slechts een muisklik verwijderd is. Geweldig om te zien hoe poppenkast zo’n groot deel van de Hindoecultuur uitmaakt en hoe herkenbaar die poppenkast ook is. Ik vermoed dat hier een Britse invloed speelt want de het is echt een klassieke Europese poppenkast. Dat ga ik zeker nog eens grondig uitzoeken! Voor nu maar eens wat poppenkast kijken…

http://www.ovguide.com/tv_season/krishna-conscious-puppet-shows-season-1-279534


Zondag 30 augustus -
Twee verschillende voorstellingen in één

Als ik poppenkast speel dan kan je eigenlijk twee publieken zien die naar twee verschillende voorstellingen kijken. De meeste kijken gewoon naar de avonturen van Jan Klaassen, vooral kinderen. Het tweede publiek kijkt juist naar het eerste publiek en zijn vooral ouderen. De oudjes leven met veel plezier mee met elke reactie van de kinderen en lachen om het lachen van die kleintjes.

Natuurlijk verschilt het van mens tot mens hoeveel ze van kinderen houden, ikzelf ben er zo eentje die uren kan genieten van een spelend kind. Niet alle mensen houden zoveel van kinderen, maar het is mijn overtuiging dat als mensen oud worden er veel meer liefde voor kinderen ontstaat. In elk geval zie ik dit altijd weer heel duidelijk voor de poppenkast.

Laatst hoorde ik van een documentairemaker die in een dorpje in Japan terecht was gekomen. Hij wou eigenlijk kinderen op school filmen maar het was net die dag van de week dat de kinderen door de straat gingen racen. De kinderen van een jaar of vijf mochten altijd op die dag lekker rennen in de hoofdstraat. Wat meteen opviel was dat er allemaal oma’s stonden te wachten om aan te moedigen, te helpen en op te vangen. Als een kind viel werd hij meteen getroost door oma. De documentairemaker zei tegen de oma ‘wat een mooi kleinkind heeft u’. ‘Nee hoor, dat is niet mijn kleinkind, ik heb geen kinderen’. Eigenlijk bleek al snel dat niemand daar zelf familie was van de kinderen. De dametjes wisten gewoon dat elke week rond die tijd de kinderen gingen racen en stonden dan klaar.

Dat deed mij wel even denken dat jong en oud een hele goeie combinatie is. Daar zouden we als samenleving eigenlijk veel meer mee kunnen doen. Nou in elk geval komt het mooi samen bij de poppenkast waar zich wekelijks op de bekende tijden een voorstelling afspeelt voor jong en oud.
 

Zondag 13 september - Dit is totaal niet wat ik had verwacht

De voorstelling is afgelopen. Als de kinderen ook klaar zijn met handje geven aan Jan Klaassen, hun verhalen, vragen en zwaaien, komen de volwassenen. Vaak hoor ik de reactie ‘wat geweldig dat dit nog precies dezelfde poppenkast is als van toen ik klein was’. Of ‘ik was weer even het kindje dat voor de poppenkast zat, wat goed dat jullie dit gewoon blijven doen’.  Vandaag kreeg ik een andere opmerking die ik ook wel vaker hoor maar die helemaal het tegenovergestelde lijkt te zeggen: ‘dit is totaal niet wat ik had verwacht’…

Dan schrik ik wel even, ik speel immers traditionele volkspoppenkast met Jan Klaassen en Katrijn in de traditie zoals die op de Dam al bijna 125 jaar te zien is. Maar gelukkig is het niet kwaad bedoeld en zijn de mensen eigenlijk heel enthousiast over de voorstelling. Als ik vandaag even in gesprek ben met de vader die ik zo wist te verassen kom ik al gauw tot de conclusie dat het niet zo gek is dat het in zekere zin ook ‘nieuw’ is wat ik doe. ‘Jij bent vast groot fan van Jiskefet’ zegt een mevrouw. Dat is waar en de manier waarop deze geweldige acteurs hun stemmen en humor inzetten is ongetwijfeld ook in mijn spel ingesleten. Weliswaar, voornamelijk onbewust denk ik.

Het gesprek komt op inspiratiebronnen en voorbeelden. Dat is iets waar ik uren op door kan gaan als ik niet oppas! Er wordt naast een boel totale ellende, gelukkig ook heel veel moois voor kinderen gemaakt. Van grote invloed op mij is natuurlijk dé Jan Klaassenspeler van Nederland Wim Kerkhove. Hij heeft de traditie van volkspoppenspel naar de 21 eeuw gebracht. Helaas is hij niet meer te zien in de kast. Maar ook buiten het poppenspel zijn er veel artiesten die mij doen overlopen van enthousiasme en me doen popelen om ook zelf zo’n mooi en leuk mogelijke voorstellingen te maken.

Hier voor de nieuwsbrief en alle liefhebbers van licht kindervermaak mijn top drie (misschien wel voor iets ouder publiek dan soms voor de poppenkast zit hoor): Niek Barendsen schrijft het ene na het andere grappige en leerzame programma. Hij schrijft vaak voor Het Klokhuis, zie hier een filmpje over hem. Hij heeft de series gemaakt ‘welkom in de Gouden Eeuw’, Welkom bij de Romeinen en Welkom in de IJzeren eeuw.

Uitzending van het Klokhuis over Niek Barendsen:

http://www.hetklokhuis.nl/tv-uitzending/3117/Hoe%20wordt%20Het%20Klokhuis%20gemaakt%3A%20Sketches

Een van de vaste acteurs bij Niek Barendsen is Alex Klaassen die ook bijna jaarlijks met het Ro Theater samen een kerst familie voorstelling maakt. Van een is een film gemaakt ‘lang en gelukkig’ zie hier de trailer. Op het moment kan je naar de Gelaarsde Poes. Ik ben nog niet geweest maar verheug me enorm.

https://www.youtube.com/watch?v=dXVAatk6MNs

Frank en Rene Groothof mogen niet ontbreken. Vanuit het theater waar zij ‘de broertjes’ hebben bedacht, oneindig grappig, herkenbaar en goed gespeeld, zijn ze nu al tijden afzonderlijk van elkaar met prachtige muziektheater programma’s in de weer.

https://www.youtube.com/watch?v=g6ly9lkvi3o

Als je deze artiesten kent en je kijkt naar mijn poppenkast, dan zie je vast af en toe hun stempel doorschemeren. Ik hoop, in een positieve manier verweven met de traditie en mijn eigen stijl.
 

Zondag 27 september - Heeft Atlas maar een half gezicht?

Op het dak van het Koninklijk Paleis staat een beeld van een gepierde man met een bol op z’n rug: Atlas. Ik vond het als kind altijd een geweldig beeld en mijn vader vertelde me dan altijd weer het verhaal erbij. Een heel spannend verhaal en een beetje zielig dat ik volledig voor me zag afspelen als hij het vertelde. Het beeld van die sterke man klopte er ook perfect bij.

Atlas was de aanvoerder in de oorlog tegen Zeus, de Griekse oppergod. Zeus wint de oorlog en Atlas moet als straf het hele hemelgewelf op zijn schouders dragen, voor eeuwig. Soms denken mensen dat hij de wereld draagt maar het is dus de hele hemel. Ik vraag me af of ik en m’n vader het verhaal zouden kennen als het mooie bronzen beeld op het paleis er niet was geweest.

Het beeld staat aan de achterkant van het Paleis, dus niet aan het plein waar ik met de poppenkast sta, maar ik fiets dagelijks langs en dan kijk ik altijd even naar Atlas. Iets geks valt mij dan altijd op… Het lijkt wel of Atlas maar een half gezicht heeft! Het lijkt wel of z’n hele rechter gezichtshelft weg is en een holte te zien is.

Omdat ik langs fiets kan ik nooit echt even goed kijken, daarom besluit ik vandaag tussen de voorstellingen door eens een uitgebreide inspectie te houden. Zaza is er om op de poppenkast te passen dus ik snel na de tweede voorstelling rond het paleis en tuur omhoog. Het grappige is dat als je ergens omhoog gaat turen er altijd mensen je voorbeeld gaan volgen. Iedereen wil zien waar ik zo naar sta te kijken. Omdat ik het niet goed kan beoordelen hoe het nu zit en ik me ook begin af te vragen of ik nu als enige iets raars zie vraag ik iedereen die mee komt kijken wat zij denken: ‘Is die rechterhelft van z’n gezicht nu gewoon helemaal donker van het vuil of is het beeld beschadigd?’ Niemand kan het echt goed zien. Een meisje van een jaar of twintig zoekt op haar telefoon op het internet maar nergens staat er iets over het gezicht van Atlas.

Enigszins teleurgesteld moet ik weer terug naar de poppenkast, het raadsel is nog niet opgelost. Maar na de voorstelling van drie uur komt er een oudere meneer die z’n verrekijker is gaan halen! ‘M’neer de poppenspeler’zegt hij, ‘voor zover ik ken oordelen  is dat het gezicht helemaal in tact, maar een kant is volle’ig zwart is geworden. Het zal wel de regen benne wezen m’neer de poppenspeler.’ Misschien heeft die meneer wel gelijk, dat de regen overal het beeld schoonspoelt maar dat het rechterdeel van het gezicht niet, door de stand van het hoofd? In elk geval heel fijn dat deze meneer met zijn verrekijker me in elk geval gerust heeft kunnen stellen dat Atlas nog altijd voor de volle honderd procent aanwezig is om de hemel voor ons te dragen.
 

Poppenspeler  Frouke van Zomeren vertelt over haar ervaringen op zondagen in september en oktober 2015

C:\Users\Frouke Diana\Desktop\kal_kleinezon bewerkt.jpg   Poppenkast op de Dam compleet met koetsjes en toeschouwers op een warme zomermiddag. Leuk toch dat we bestaan? Ik hoor zoveel enthousiaste mensen die voorbij lopen en hun tevredenheid over 'dat ie er staat' uitspreken. Niet alleen voor Amsterdammers maar echt een toeristische attractie lijkt het wel.


 Zondag 6  september - Op de natte keien na een buitje

Je kunt altijd op een opengeknipte boodschappentas gaan zitten als de grond nat is. Overigens de keien zijn verrassend snel weer droog. Een leuke dag, ondanks de regen, met wisselend publiek zoals drie blije jonge mannen op een rij, een vrouw uit Hongkong in d’r eentje, een hele groep bezoekers van het museum, een heleboel mensen uit verschillende landen die blijven kijken en natuurlijk heel veel blije  kinderen. De ene voorstelling rustig, de andere weer drukker.

Valt het bedje van de baby buiten de poppenkast, dan wordt het vriendelijk weer naar binnen gegooid!  De mensen vinden het enig met de baby en roepen 'ohhhh' bij het zien van de krokodil.

Kennissen uit Huizen vragen verbaasd of ik nu de vrouw van Paul ben. Paul is mijn man, hij heeft dit jaar veel  op zondag  gevlogen met zijn modelvliegtuigen op het veld in Huizen. Op zijn  laptop in Huizen volgt hij met zijn vrienden mijn voorstellingen met de Webcam.nl/amsterdam/dam .Je kunt dan live beelden bekijken. Zo hebben we altijd wat na te praten.

Een jongen van 8 jaar wist met te vertellen dat ik wel heel veel kinderen blij maakte door poppenkast te spelen!

De toevallige ontmoetingen: Mijn manser van die dag vroeg aan iemand: 'Bent u Wim?' 'Ja , hoe weet U dat?' Toch bleek het niet Wim Kerkhove te zijn, die die dag zou langskomen om te kijken naar de ontwikkelingen in de poppenkast en of er nog items zouden zijn die we kunnen bespreken tijdens onze jaarlijkse Masterclass. 


Zondag 20 september - Naast de hekken van de van Dam tot Dam loop aan de andere kant van de lantaarnpaal spelen we ook!

Complimenten van een toeschouwer: 'Leuk gespeeld niet over de hoofden van de kinderen!' Het blijft een sport om de aandacht te houden als we met de poppenkast midden in de loop staan. Een goede vriendin van mij uit Curacao komt kijken. Heel erg leuk! Er is veel live muziek, er zijn wapperende windtunnels en hekken. Tijdens de 2e voorstelling kraakt mijn kist uit zijn voegen. Gewoon doorspelen alsof het zo hoort.     

Al zijn er niet veel toeschouwers, iedereen loopt immers vandaag vanwege de marathon, kijkt ik toch verbaasd op als ik bezig ben in de poppenkast met 'de bevalling van katrijn' als ik plotseling in mijn kuit geknepen wordt door een onbekende indringer vanachter de poppenkast. Jan Klaassen gooit de muis in  de lucht, maar dat hoort altijd al. Terwijl hij even later de kleine Jan aan het publiek laat zien, sta ik nog steeds af en toe over mijn schouder naar beneden te kijken. Ik was te verbaasd om iets te doen. Zelfs de krokodil valt van de pan en Jan Klaassen en Katrijn springen er op af om hem te vangen (ook nog nooit gebeurd). Maar het is waar, je moet altijd alert blijven en op alles voorbereid als je op straat speelt. Daarom is iemand die mee gaat, oplet en voor je manst een welkome vriend. Die avond in de trein vol met lopers en startbewijzen zie ik veel wolken en weinig blauwe lucht. Ondanks alles voel ik me voldaan en gelukkig.
 

Zondag 4 oktober de laatste dag van het seizoen viel samen met de manifestatie SAMEN EEN AMSTERDAM - Een mooiere afsluiting kan je niet hebben!

Ik heb het geluk twee keer te mogen mansen voor mijn collega Egon Adel. Er waren behoorlijk wat mensen en de voorstellingen over de boef en de baby vielen in de smaak bij het publiek. Er is zelfs een collega poppenspeler uit Waalre komen kijken naar de voorstellingen van Egon en mijzelf. Tsja het zelfs gewoon leuk om naar te kijken. Zelfs als je zelf speelt in de poppenkast!

Het blijft een belevenis als weer die ene decorlat naar beneden stort door het wilde gewapper met de staart van dinosaurus. Er was iemand van de Pers, die met plezier foto’s heeft staan maken van de poppenkast en 'de volle bak' met publiek.

C:\Users\Frouke Diana\Desktop\foto's op de dam\20150906_162141.jpg

Na deze laatste keer spelen moet ik constateren, dat ik kist 13 moet gaan repareren. Zo hard heeft Jan Klaassen zijn woede geuit met het bot van de dinosaurus op de deksel van deze kist met daarin de duivelse professor. 'Mocht u in het museum komen lopen en u ziet kist 13  maak hem dan niet open'.

IK ZIE UIT NAAR EEN VOLGENDE VOORSTELLING MET JAN KLAASSEN!


Programmering 2016: Wie speelt wanneer?

 

Jan Klaassen Museum
Op zaterdag 10 oktober 2015 opende Wim Kerkhove de deuren van het kleinste Poppenspelmuseum ter wereld
 

   
 


Het kleinste Poppenspelmuseum ter wereld! Komt dat zien!!!

Vanaf zondag 3 april 2016 elke zondag geopend van 15:00 uur tot 16:00 uur.

Wijzigingen voorbehouden: check www.janklaassenmuseum.nl

Locatie: Broedplaats De Vlugt, Burgemeester de Vlugtlaan 125, 1063 BJ  Amsterdam.
 

 


Jan Klaassen Academie

Inschrijving cursus 2016
(minimaal 6 deelnemers)

www.janklaassenacademie.nl

 

 


Wie, wat, waar op internet?

Jan Klaassen Museum: www.janklaassenmuseum.nl

Jan Klaassen Academie: www.janklaassenacademie.nl

Theater Pantijn: www.pantijn.nl

Feike Boschma: www.feikeboschma.com

Broedplaats De Vlugt: www.broedplaatsdevlugt.nl

De Amsterdamse Poppenkast - www.1001gracht.nl

Poppentheater De Kleine Zon - www.kleinezon.nl
 

 



 


Lang zal Jan Klaassen leven!

De man achter de poppenkast
- Een theatrale vertelling over de Poppenkast op de Dam en Jan Klaassen.

www.pantijn.nl
 


 

 


Volgend

Nieuwsbericht
Verwacht mei 2016

Archief Nieuwsberichten 2015:
Nummer 1, 2, 3

Archief Nieuwsberichten 2013 en 2014:
Nummer
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12

De Nieuwsberichten worden vezorgd door Wim Kerkhove

w.kerkhove@pantijn.nl